Otuzlu yaşlarındaki, düzenli koşu yapan ve oldukça ince yapılı bir hasta, göğüslerinin daha dolgun görünmesi isteğiyle muayeneye gelir. İlk görüşmede beklentisi net olsa da protezin nereye yerleştirileceği konusunda hiçbir fikri yoktur.
Muayenede hekim, memenin üst kısmındaki deri ve doku kalınlığını parmakları arasında sıkıştırarak ölçer. Bu ölçümün oldukça ince çıkması, protezin doğrudan meme dokusunun arkasına konması hâlinde kenarlarının görülebileceğini düşündürür.
Bu nedenle hastaya protezin üst kısmını göğüs kasıyla örten bir yerleşim önerilir. Alt bölümün ise kasın altından çıkarak meme dokusuyla temas ettiği, ara düzlem denen bir teknik konuşulur.
Hasta, koşu ve ara sıra yaptığı ağırlık çalışmasının bu tercihten etkilenip etkilenmeyeceğini sorar. Hekim, kas kasıldığında göğüste hafif bir hareket görülebileceğini ve bunun çoğu kişide günlük hayatı kısıtlamadığını açıklar.
Ameliyattan sonraki ilk haftalarda kas altı yerleşime bağlı gerginlik, hastanın en çok dikkatini çeken yakınma olur. Aylar geçtikçe bu his azalır ve protezin hatları yumuşar.
Bu örnek, yerleşim kararının yalnızca tercihe değil doku ölçümüne dayandığını gösterir. Sizin için hangi düzlemin uygun olduğu da benzer bir muayeneyle anlaşılır.